آنچه او ریخت به پیمانه ی ما، نوشیدیم

سه شنبه 27 شهریور 1397 04:56 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
انتظار
شود آیا که شوم پاره ای از پیرهنت
                                                           که رسانم عطش خویش به ناب دهنت
                                         لطفها می کنی ار بار دهی بار دگر
                                                              زمهریری برسد گرمی خورشید تنت
                                        فرج از چاه زنخدان تو ای گل مرساد
                                      نه هم از سلسله شیب و فراز بدنت
                                                                 
غرق در وحدتم از کثرت آنچ از بر و دوش
                                                        غرقه ی بحر نگاهم که چه سازد سخنت
                                        باز یابم که مرا جز تو اثر نیست که نیست
                                                         گم شدم در شکن زلف شکن در شکنت
                                                                                                                                                                                             (صفایی)

فرج


 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.