دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی تو از این چه سود داری که نمی کنی مدارا؟!

یکشنبه 25 شهریور 1397 04:23 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

                           رهگذر خیال من دولت بی مثال من
                                                                ماه شب چهارده از در خلوتم در آ
                           راه به اشک شسته ام، ذکر کثیر گفته ام
                                                              در طلبت نشسته ام، راهبر کوی وفا
                          شب همه شب به خلوتم حاضری و حضور تو
                                                          رونق عرش و عرشیان در طلبت به ربّنا
                          نیست کسی در انجمن شارح سوز و حال من
                                                      با همه پیچیدگی ام ،مبتدی ام تو منتهی
                          لطف نمای و از کرم پای بنه به چشم من
                                                       شاه نشین چشم من جای قدمهای شما
                         درد مرا دوا تویی ،محتضرم شفا تویی
                                                         عفو نمای اگر نشد تا که شوم تو را فدا
                         دست به دست من بنه تا که رسیم بیعتت
                                                           حال که فرصتی بود تازه کنیم عهد را
                         من به کمال میرسم گر تو مکمّلم شوی
                                                             آینه دار حق تویی اکمل مردان خدا
                        نفس فرو مایه مرا راه نفس نمیدهد
                                                     ورنه خدای جلوه گر میشود از من و شما
                        تا به خدا رسیده ام غیر خدا ندیده ام
                                                  غیر خدا نیست کسی نیست کسی غیر خدا
                        عطر خمینی ام(ره) دهی شور حسینی ام(ع) دمی
                                                                زنده بدار از دمت پیر جماران مرا
                       هر که به مسندی رسد تیغ بر امتش کشد
                                                          چاه به چاه میشود یوسف مه لقای ما
                      ترسم از آه امتی ظلم کشیده جان به لب
                                               یکسره زیر و رو شود هر چه که هست نا بجا
                      تا به چهل نمی رسد عمر سیاستی چنین
                                                        ساده گرفته ایم هان، سوز دل یتیم را
                      من که سکوت کردم از شدت بغض در گلو
                                                   تا به کجا شوم چنین تا به کجا، کجا، کجا
                     منتظِرم که منتظَر (عج) اذن جهاد کی دهد
                                                         تا بزنم به خصم دون با ضربات لا و لا
                     راه تویی به راه من ماه تویی به ماه من
                                                     جزرِ من و جذبه تو تا به کجاست ماجرا
                     رب کریم، از کرم اذن شهادتش بده
                                                     پای (صفایی) مرا خویش رسان به کربلا







 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.