یا أیُّهَا الّذینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلّهِ ولِلرّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْییکُم

چهارشنبه 1 آذر 1396 11:15 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای آنکه در اندیشۀ می در تب و تابی
                                           یک چند به کارش که شوی خویش همانی
                                  جانی و جهانی همه از جام تو پیداست
                                                      کز خم ولا مست شود جمله جهانی

                                  راهی که به صد منزل پیوسته بپویند
                                                    از مستِ گذر پرس که پیموده به آنی
                                   بی دوزخِ تن را چه سرانجام و چه آغاز
                                                 وز نفس بد اندیش چه باغی چه جنانی
                                   قحطی عجیبی ست به باران می ناب
                                                       یک مست ندیدیم به اندیشه تکانی
                                   خورشید افولش نبود صبح هویداست
                                                    کوران چه ببینند به جان، جان جهانی
                                   از کندی سیر تو شب و روز پدید است
                                                   بر مرغ فلک سیر چه روزان چه شبانی
                                    سرمست گذار و گذرم رهگذری کو
                                                      در کوی شمایان نبود همدم جانی؟!
                                    تنهائی ما را که کند چاره کسی نیست
                                                        جز رند خراسانی و خورشید یمانی
                                                                                                                                                                          (صفایی)







 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.