اتحدوا...؟

پنجشنبه 4 آبان 1396 10:37 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای ز هر رشتۀ مویش پسری گشته به دار
                                                            وز کمان ابرویش افتاده هزاری به کنار
                                        گم شدم در خم و پیچ سیه اندر سیهت
                                                              من پی خویشتنم آی مرا با تو چه کار
                                                                                                                                                                                             (صفایی)


      




               اَحی قَلبَکَ بِالْمَوْعِظَۀ، ما مِنْ شَئٍ تَرَاهُ عَیْنَیْکَ اِلاّ وَ فِیه مَوْعِظَۀٌ.

                                         اقْرَأْ کِتابَکَ کَفی بِنَفْسِکَ الْیَوْمَ عَلَیْکَ حَسیباً






 
شنبه 6 آبان 1396 09:56 ق.ظ
کورد یک اصالت است. ناب ناب. مطالب وبلاگ تون عالی هستند
محمدرضا صفایی
سلام، همینطوره که می فرمایید حقیر غیرت و جوانمردیشان را از نزدیک شاهد بوده است که البته زن و دخترانشان نیز کم از مردانشان نیستند همه غیور و پرنشاط ماشاالله. شرمنده میهمان نوازیشان حاتم بن عبدالله (ره) ما نیز هم...
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.