اللهم خلقت القلوب علی ارادتك، و فطرت العقول علی معرفتك

چهارشنبه 14 تیر 1396 11:25 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

پا تا به سرم سوز سر و سینه و ساق است
                                                                بر آتشم از عشق جگر گوشه مردم
                               هر جا که نشینیم سخن از بر و دوش است
                                                            هرجائی من با که نکرده است تفاهم
                               عشق من و او حاصل و محصول گناه است
                                                                    در حیرتم از کیفر ممنوعه گندم
                              عارض نشده است اینکه مرا بر دل و جان است
                                                                  از روز ازل قصد دلم کرده تهاجم
                              دست من و دامان همو تا به دعایی
                                                                  با آنکه به قهر است نمایند تفاهم
                                                                                                                                                                                      (صفایی)









 
پنجشنبه 15 تیر 1396 02:11 ب.ظ
سلام استاد میتوانید کمی در مورد شعرتان صحبت کنید.
محمدرضا صفایی
سلام دوست عزیز، همچنانکه از عنوان سروده نیز می توان فهمید مولانا امیرالمومنین علی بن ابیطالب (ع) می فرمایند: خداوند تبارک و تعالی قلبها را با ارادت و محبت خود و عقلها را با معرفت خویش سرشته اند. لذا همگان فطرتا خدا جو و خدا خواهند لاکن بعضا ار درک این مهم عاجزند و نمی فهمند! چرا که عشق علاقه به هر چه و که، عشق به خداست چون مصدری جز از ایشان نیست. پس با هر که و هر جا که نشستیم سخن از همجواری و همسایگی و التذاذ از مواهب وجودی ایشان است و این مطلوب قلوبِ در همه جا حاضر و ناظر از احدی منقطع نیست و با همگان در صلح و تفاهم اند مگر کسی که با باسطیت حق قهر و با قابضیت ایشان مانوس باشد! یا به تعبیری دیگر با اسماء جلاله حضرت رب الارباب تربیت شود؟!! خوشا به حال آنانکه از پای تا سرِ ایشان را! بپرستند نه محصور در موضعی خاص! مثل امامی که پر و بالشان سایه سار همگان است به طور عام و سایه گستر گزیدگان به طور خاص. منهای خودی و نخودیهای خودمان! و این عشق به آنکه جگر گوشه عام است و قاطبه مردم ایشان را میطلبند (منتهی بعضی میدانند که مطلوبشان کیست بعضی نه) عارضی و اکتسابی نبوده و فطری و ذاتی است و تمامی مخلوقات از جماد و نبات تا انسان و جن و ملک را معشوق و محبوبی جز حضرتشان نیست. و کلام آخر اینکه اگر نافرمانی ایشان کیفرش عشقی اینچنینی است باید دید که اطاعتشان را چه حاصل و محصولی خواهد بو؟ خدای را به حق ربوبیتشان و اسماء اعظمشان یاد میکنیم تا همگان را با سوز و گداز عشقشان آشنا کنند انشا الله.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.