... از من ایشان را هزاران یاد باد

جمعه 19 خرداد 1396 02:40 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

کو مفری که از این  ظلمت کوفی بروم
                                                               بروم پیش که از دست که عارض بشوم
                                          مُردم از مَردم چشمم که ز نامردم شهر
                                                    آنچه دیده است و ببیند همه ظلم است و ستم

                                         گفتمش پیر اگر اذن جهادم بدهی
                                                                       تل خاکستر ققنوس به بادم بدهی
                                         کور خواهم همه جز دیده که رویت بیند
                                                                       بیند آری اگر از معجزه یادم بدهی
                                                                                                                                                                                          (صفایی)









                                 
 
شنبه 20 خرداد 1396 01:04 ق.ظ
استاد ببخشید بروم و بشوم مثلا با بدوم نباید هم قافیه می شد؟ ستم هم با غم و دم ؟! ببخشید البته.
محمدرضا صفایی
ممنونم از کمال دقتتون لاکن نه، چرا که یکی از اختیارات شاعر گزینش تعداد حروف و حرکتِ سوار بر حروف قافیه است. در سروده مد نظر شما (کو مفری که... ) یک حرف مشترک با حرکت فتحه سوار بر حرف ما قبلِ حرف مشترک که همانا میم است قافیه برگزیده است.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.