گریۀ اخوان یوسف حیلتست که درونشان پر ز رشک و علتست

شنبه 6 خرداد 1396 05:25 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

رادمردی که جهانی به عدادش نرسد
                                                          عقل جزوی به فحاوی و مفادش نرسد
                                        شهسواری که عوالم همه در غربت اوست
                                                            هان، به ناگاه برآید که سوادش نرس
د

                                       کیست آنکس که شود یار و مددکار ولی
                                                             گر که بار و بنه از توشه و زادش نرسد
                                       آنکه بی یار و دلاور بگذارد شه ما
                                                       خیری از آتش و آب، خاک و بادش نرسد
                                      حق و ناحق بهم آرید ز آلاف و الوف
                                                              روز حشری که درآییم مزادش نرسد
                                      واگذارید به مکرش که سرآرد شب و روز
                                                               کو مفری که گریزد به معادش نرسد
                                       چه شد آن هاله نوری که بشد پردۀ قیض
                                                             هر که بر طارم دنیاست مرادش نرسد
                                       تک سواران وی از دشنه زنان نیست بهوش
                                                       که حسین بن علی (ع) نیز به دادش نرسد
                                      هان (صفایی) به صفای دل درویش بخوان
                                                            و ان یکادی که خلل کنه جهادش نرسد
 


                              
 

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.