افسوس یک از دو روزۀ عمر گذشت...

چهارشنبه 3 خرداد 1396 06:34 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

             آی خدارا به خدا رو کنیم
                                                               روی به خال و خط و ابرو کنیم
                                          آینه در آینه اوییم او
                                                                   جلوه ای از آینه ها رو کنیم
                                                                                                                                                                         (صفایی)





 ناگهان چقدر زود دیر می شود...







 
چهارشنبه 4 مرداد 1396 08:11 ب.ظ
سلام آقای صفایی شما با این که بعضیا ما را ملت گریه خطاب می کنند و اینکه محروم از شادی هستیم موافقید؟
محمدرضا صفایی
و علیکم السلام دوست عزیز، ابتداعاً بنده حساسیتم رو نسبت به لفظ نه چندان خوشایند مردم و ملت در مقابل امت، علی الخصوص (امت واحده) عرض کرده و یاد آور شوم که ما هر چه داریم از عاشورا و نقش آفرینان آن حماسه یگانه تاریخی است و گریه امثال بنده و شما نه بر مظلومیت آنان بل بر هجران خود از حضور در محضر آن بزرگواران است. گریه بر حسین (ع) آبیاری شجره طیبه امامت و رسالت نبوی (ص) است که انشا الله با حضور به موقع آخرین نور از انوار دوازده گانه به شکوه مجدد خود خواهد رسید. لاکن مقوله شادی مغایر با گریه از حیث شعور نیست و درک این مهم بر آنانکه اعتقادشان بر فهم و درک از نیاز زمانه چربیده است آسان نخواهد بود. بر ماست که با مدیریت آگاهانه گریه و خنده امت مانع رشد و نمو هرز رسته های فرهنگ اسلامی، انقلابی میهن عزیزمان باشیم و گرنه دیری نخواهد پایید که شاهد مدینه فاضلۀ! عصر معاویة بن ابی سفیان خواهیم بود. العیاذ باالله
یکشنبه 7 خرداد 1396 04:15 ب.ظ
با تشکر از مطالب عالی و خوبی که قرار میدید
محمدرضا صفایی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.